السيد محسن الخرازي (مترجم: امين زاده)
82
سخنى پيرامون توسل (فارسى)
[ 2 - شبهه ابن تيميه ] 2 . از ابن تيميه حكايت شده به اين كه توسّل به عظمتى كه شخص نزد خداوند دارد مانند توسّل به سلطان است به واسطه اعوان و خواص او . و اين از افعال كافران و مشركان است « 1 » . پاسخ : پاسخ از اين شبهه با بيانات گذشته روشن است ، به اين نحو ، مسلمانى كه توسّل مىجويد جز خدا را عبادت نمىكند ، و منحصرا يادآورى نام اولياء خداى متعال هنگام دعا براى اين است كه توجه خدا را به بركت آنها به جانب خود باز گرداند - مانند اين بيان : به آبروى محمد و آل او توسّل مىجويم . يا اين بيان : او را پيش خواستهام جلو انداختم ، و اين به عمل مشركان شباهتى ندارد . آنها بتها را به جاى عبادت خداى متعال مىپرستيدند . و اگر ( محمد بن عبد الوهاب ) از تشبيه توسّل به اهل بيت به توسّل نزديكان سلطان ( كه ملاكى جز خواستههاى باطل ندارند ) همان عمل مشركان را اراده كرده است ، ارادهاى خلاف حق و حقيقت بوده و انكار امرى واضح و روشن است ؛ زيرا شايستگى
--> ( 1 ) . كشف الارتياب ، ص 302 به نقل از رسالة الواسطة زيارة القبور لابن تيميّه .